Verlaten worden, gevoelens van afwijzing, de pijn van het verlies.. het zijn moeilijke gevoelens als je ineens te horen krijgt dat je partner de relatie beeïndigd.  Meer dan 35.000 huwelijken eindigen jaarlijks in een scheiding. Bij één op de drie scheidingen is de keuze eenzijdig. Ruim twaalfduizend mensen worden zo jaarlijks ongewenst door hun partner verlaten.

Rouw en verlieservaring bij verlating

BNN Vara maakte er onlangs een hele indringende documentaire van die hier te zien is. De verhalen van de verschillende mensen die verlaten zijn, zijn eerlijk, openhartig en respectvol. Echte waargebeurde verhalen van mensen die de pijn verlating kennen, die het proces hebben doorgeworsteld. Die de rouw en verlieservaringen hebben doorleefd. Die heel verdrietig, boos en angstig waren. Die er doorheen gingen en er weer uit kwamen en de nachtmerrie achter zich hebben kunnen laten. Verlaten worden is een van de meest pijnlijke emoties die een mens kan ervaren. Het triggert oer en paniekgevoelens die teruggaan naar je jeugd. We leren als kind al vroeg dat we anderen nodig hebben voor ons welbevinden en ons geluk. We zijn immers geen solitair levende wezens. De mens leeft in groepen, in gezinnen, families, steden en dorpen. We leven in wederzijdse afhankelijkheid van elkaar en verlaten worden is daarom iets wat hoort bij onze primaire angst. We reageren doorgaans heel heftig op de mededeling dat we gedwongen afscheid moeten nemen van een relatie. 

De verlater en de verlatene
Ook de verlater komt aan het woord. Ze vertellen waarom ze de keuze gemaakt hebben om hun partner te verlaten. Ze vertellen over hun verliefdheid, hun verlangens en (onvervulde) behoeften en wensen. Bij sommigen was er een ander in het spel, bij anderen was de liefde en het gevoel weg. Ze waren ongelukkig in hun relatie, ze voelde zich soms door hun partner psychisch verlaten en eenzaam in de relatie. Er kwam al dan niet ruimte voor een ander vanwege het gemis in de eigen relatie. Ze zochten naar hun geluk en vonden het elders al dan niet bij een ander of bij zichzelf. 

Schrik, ongeloof en ontkenning; vertraagde verwerking
De verlatene heeft het doorgaans zwaarder dan de verlater. Die laatste is immers al een stukje verder in de verwerking van het verlies van de relatie. Deze heeft immers al afscheid genomen en heeft vaak al zicht op een nieuw perspectief. De verlatene heeft een achterstand in de verwerking. Er is vaak sprake van een schok ervaring en er heerst ongeloof en ontkenning. Het gevoel van in een nare droom te leven. De verlatene moet plotseling zonder de steun van de ander, omgaan met het verlies en de gevoelens van rouw en verdriet. Vaak vallen daarmee ook andere "veiligheden" weg zoals het huis, de veilige omgeving, het gezin en familieleden of vrienden die aan de partner gekoppeld zijn.

Impact op gezin en kinderen
Kinderen voelen zich vaak meer verwant aan de verlatene dan aan de verlater tenzij er ernstige dingen zijn gebeurd die tot de verlating geleid hebben (denk aan huiselijk geweld of kindermishandeling). Ze worden vaak verscheurd door de breuk in het gezin en de veiligheid die het ouderlijk thuis tot dan toe had geboden. Ze worden heen en weer geslingerd in een loyaliteitsconflict tussen vader en moeder. Vaak worden kinderen erg boos op de verlater omdat zij die als de oorzaak zien van hun pijn, verdriet en angst maar ook als veroorzaker van de pijn, verdriet en angst bij de verlate partner. Soms voelen kinderen zichzelf ook erg afgewezen en in de steek gelaten, vooral als de verlater ook hen achterlaat en met een nieuwe partner elders woont, een gezin sticht en minder aandacht, energie of belangstelling lijkt te hebben voor hen. 

Verlating en scheiding zijn enorm heftige gebeurtenissen in een mensenleven. Vraag hulp en begeleiding als je hiermee worstelt. 

0
0
0
s2sdefault